|
|
 |
Nederlandse Gemeentewapens
|
|
VENLO
Provincie : Limburg
Opheffing : -
Toevoegingen : 2001 Belfeld, Tegelen; 2010 Arcen en Velden
I : 15 september 1819
"Van lazuur,beladen met een halven en gekroonden leeuw
van goud, getongd van keel, vergezeld ter linkerzijde van een
afgebroken dubbelen staart en van onderen van een anker, alles
van goud; het schild ter wederzijde vastgehouden door een geharnasten
ridder gesjerpt van Oranje, houdende een banier van keel, beladen
met het schild."
II : 29 maart 2004
"In azuur een halve, dubbelstaartige, gekroonde leeuw van goud, getongd van keel, beneden vergezeld van een anker van goud, met verkorte stang. Het schild ter weerszijden gehouden door een geharnaste ridder van natuurlijke kleur met een sjerp van oranje, de helm met pluimen van rood, wit en blauw, houdende in de buitenste hand een toernooilans van goud met een punt van zilver, waaraan een wimpel van keel, aan de broekzijde beladen met een (lees: het) wapenschild. Wapenspreuk: FESTINA LENTE CAUTA FAC OMNIA MENTE in Latijnse letters van goud op een lint van azuur. "
Oorsprong/verklaring :
Het wapen is een combinatie van het wapen van Gelre (Venlo ressorterde
sinds 1300 onder Gelre), en het symbool van de scheepvaart. Venlo
was lid van de Hanze en een belangrijke overslagplaats.
Van den Bergh noemt 4 zegels, het eerste uit 1343, doorsneden
met boven een leeuw omgeven door blokken en onder een anker. De
andere allen uit de 18e eeuw, met het wapen, twee zonder en één
met de schildhouders.
Bodebus van Venlo uit 1641 (uit: Agterberg, 1984)
De gemeente wendde zich in 2003 tot de Hoge Raad van Adel met de wens om het in 1819 voor de oude gemeente Venlo bevestigde wapen te continueren, echter met enkele wijzigingen, waaronder de belangrijkste was de toevoeging van een wapenspreuk. Gezien de onderlinge grootteverhouding van de drie opgeheven gemeenten lag continuatie inderdaad voor de hand. Wat de wapenspreuk betreft kon de gemeente aantonen dat deze vóór 1795 in combinatie met het wapen was gevoerd, hetgeen naar het oordeel van de Raad van voldoende gewicht was om te gelden als een “bijzondere historische omstandigheid” die volgens de richtlijnen van de Minister van Binnenlandse Zaken van 18 oktober 1977 toekenning rechtvaardigt. Met de overige wijzigingen, voornamelijk correcties met betrekking tot de uitvoering van het wapen, kon eveneens worden ingestemd. Tevens werd de gelegenheid benut om de wat summiere omschrijving van 1819 opnieuw te formuleren.
Literatuur : Van den Bergh, 1878;
Sierksma, 1962
|
|
coats of arms on-line ! 
